პერსპექტიული გერმანული საზენიტო-სარაკეტო კომპლექსი Iris-SLM

კომპანია DIEHL BGT Defence-მა წარმოადგინა პერსპექტიული საზენიტო-სარაკეტო კომპლექსს Iris-SLM-ის მაკეტები

საინტერესოა, როგორც ის ფაქტი, რომ ევროპულ კომპანიებს შორის სულ უფრო მეტი პოპულარობით სარგებლობს ვერტიკალური სტარტის საზენიტო-სარაკეტო კომპლექსები, ასევე მრავალფუქნციურ რადიოლოკაციური სადგურის კონსტრუქციული გადაწყვეტა >>> 6 ერთეული ცხაური (ფაზირებული), რომელთაგან 4  როგორც სურათიდან ჩანს მოძრავია.

ვერტიკალური სტარტის რაკეტა IRIS-T SL

პეტრიოტის ბატარეის/ბატალიონის მოქმედების ინსტრუქცია

გადმოსაწერი ბმული

Hawk-ის მცირე მიმოხილვა

ტელეკომპანია "იმედი"-ს ეთერში გასულმა სიუჟეტმა + ტელეკომპანია "რუსთავი2"-ის ეთერში გაკეთებულმა პირდაპირმა მინიშნებამ ქართული ცის ამერიკული Hawk-ებით (იშიფრება როგორც "Homing All the Way Killer") დაცვის "მიზანშეწონილობის" შესახებ სამხედრო საქმით დაინტერესებული საზოგადოების დიდი ინტერესი გამოიწვია.

აქ არ შევეხები სიუჟეტში გასულ "მარგალიტებს" და ვეცდები დაინტერესებულ მკითხველს მოკლე ინფორმაცია მივაწოდო აღნიშნული კომპლექსის შესახებ.

HAWK-ის კომპლექსზე მუშაობა ჯერ კიდევ გასული საუკუნის 60-იან წლებში დაიწყო და მიზნად ისახავდა საშუალო სიშორის საზენიტო-სარაკეტო კომპლექსის შექმნას, რომლის შეიარაღებაშიც ნახევრადაქტიური თვითდამიზნებადი თავაკით აღჭურვილი რაკეტა იყო გათვალისწინებული.

რუსული Бук-М2Э-ის ირანული კლონი Ra'ad

რამდენიმე დღის წინ ინტერნეტ სივრცეში გაჩნდა ინფორმაცია ირანის მიერ საზენიტო-სარაკეტო კომპლექს Ra'ad-ის შექმნის შესახებ

პირვანდელი ინფორმაციით კომპლექსის მოქმედების მაქსიმალური მანძილია 50კმ, მაქსიმალური სიმაღლე კი 25კმ

რა შეიძლება ითქვას გავრცელებული სურათების მიხედვით:

1. შასის ფუნქციებს ასრულებს ბელარუსული ბორბლებიანი МЗКТ-6922-ის ირანული კლონი
2. რუსული ორიგინალის მსგავსად გამშვებ დანადგარზე ფიგურირებს სამიზნის დამზერის რადიოლოკატორი
3. რაკეტებად გამოყენებულია ასევე რუსული 9M38-ის მცირედ მოდიფიცირებული ირანული ვარიანტი

გამშვები რადიოლოკაციური სადგურით (HORDAD)

რადიოგამჭვირვალე გარსაცმის ქვეშ მოთავსებული სამიზნის აღმოჩენისა და დამზერის რადიოლოკაციური სადგურის ანტენა (Tabas-1)

გამშვები რადიოლოკაციური სადგურის გარეშე

ორიგინალი რუსული Бук-М2Э

საზენიტო-სარაკეტო კომპლექს Бук-М2Э-ის თვითმავალი საცეცხლე დანადგარის ტრენაჟორი

საჯარისო ჰაერსაწინააღმდეგო თავდაცვის სისტემა "Лучник-Э"

წარმოადგენს საბჭოთა Стрела-10-ის მოდერნიზებულ ვარიანტს
უზრუნველყოფს ტაქტიკური ავიაციის თვითმფრინავების, შვეულმფრენების, ფრთოსანი რაკეტების და უპილოტო საფრენი აპარატების დაზიანებას.

დანიშნულება მობილური საჯარისო დანაყოფების და ობიექტების დაცვა საჰაერო იერიშისგან დღე-ღამის ნებისმიერ მონაკვეთში მოწინააღმდეგის მიერ ოპტიკური და სითური ხარვეზების დაყენების პირობებში.

სამინიზნის აღმოჩენა და გაცილებაზე აყვანა ისევე, როგორც Стрела-10-ის შემთხვევაში ხორციელდება ოპერატორის მიერ ოპტიკოელექტრონული ვიზირის საშუალებით, იმ განსხვავებით, რომ მწარმოებლის ინფორმაციით "Лучник-Э"-ს შემთხვევაში სამიზნის აღმოჩენა და გაცილებაზე აყვანა შესაძლებელია ავტომატურ რეჟიმში.

ძირითადი ტტმ
გამშვები მოდულების/რაკეტების რაოდენობა	4/8
რაკეტების რაოდენობა, ცალი:
- გამშვებ რელსებზე	8
- სათადარიგო	არანაკლებ 8
რაკეტების გაშვების რეჟიმი	ცალკეული, მიყოლებით, ზალპით
მანძილი, მ	500...6000
სიმაღლე, მ	10...3500
სამიზნის მაქსიმალური დასაშვები სიჩქარე, მ/წმ
- შემხვედრ კურსზე	400
- დამწევ კურსზე	320
სამიზნის მაქსიმალური გადატვირთვა, G	6...8
რაკეტის საშუალო სიჩქარე, მ/წმ	600
რეაქციის დრო, წმ	5 --- 11,5

შეწყვილებული მოდული "Стрелец"

БУК და მისი მოდიფიკაციები

1973 წლის შემოდგომაზე ახლო აღმოსავლეთში მიმდინარე საბრძოლო მოქმედებებმა ცხადად გამოაჩინა იმ დროისათვის არაბების შეიარაღებაში არსებული ჰსთ-ის კომპლექს "Квадрат"-ის (2К12 Куб-ის საექსპორტო ვერსია) შემდეგი ნაკლოვანებები: 

• ბატარეის შემადგენლობაში შემავალი ოთხივე გამშვები დანადგარის (2П25)დამოკიდებულება დაზვერვისა და რაკეტების გამიზვნის ერთადერთ რადიოლოკატორზე (СУРН 1С91 - самоходная установка разведки и наведения), რომელიც უზრუნველყოფდა (მხოლოდ 7კმ-მდე სიმაღლეზე მფრენი აპარატების) სამიზნის აღმოჩენას და ყველა ზემოთნახსენები გამშვები დანადგარების მიერ სამიზნისაკენ გაშვებული რაკეტების ინფორმაციულ "კვებას". საკმარისი იყო, მოწინააღმდეგეს მოეხერხებინა რადიოლოკატორისათვის ხარვეზების დაყენება ან/და საცეცხლე ზემოქმედებით (ძირითადად რადარსაწინააღმდეგო რაკეტა AGM-45 Shrike) მწყობრიდან გამოყვანა, რომ მთელი ბატარეა ბრძოლის უუნარო ხდებოდა
• გამომდინარე იქიდან, რომ 1C91 ლოკატორს ერთდროულად მხოლოდ ერთი სამიზნის დამზერა შეეძლო (ერთი სამიზნე არხი), ბატარეას ერთდროულად შეეძლო ემოქმედა მხოლოდ ერთი საფრენი აპარატის წინააღმდეგ - სანამ რაკეტა მიზანს არ მოხვდებოდა და 1C91 ლოკატორის სამიზნე არხი არ "განავისუფლდებოდა" ახალი სამიზნის დამზერისათვის, დანარჩენი გამშვები დანადგარები უქმად იდგნენ
• რაკეტების რაოდენობა = საცეცხლე ძალა არასაკმარისი იყო ფართომაშტაბიანი საბრძოლო მოქმედებების დროს ჰსთ-ის კომპლექსისადმი წაყენებული მოთხოვნების დასაკმაყოფილებლად >>> ხშირად ებრაელი პილოტები არაბების მექანიზირებულ ნაწილებს სრულიად დაუსჯელად ანადგურებდნენ იმ მარტივი მიზეზის გამო, რომ "Квадрат"-ის ბატარეას გახარჯული ჰქონდა გამშვებ დანადგარზე არსებული ყველა რაკეტა, სათადარიგო რაკეტების გამშვებ დანადგარებზე დატენვის ოპერაცია კი თავისი ხანგრძლივობით ვერანაირ კრიტიკას ვერ უძლებდა.

2K12 Куб/Квадрат-ის დაზვერვისა და რაკეტების გამიზვნის რადიოლოკატორი 1C91

2K12 Куб/Квадрат-ის თვითმავალი გამშვები დანადგარი 2П25

ამიტომ გადაწყდა, რომ შეექმნათ ისეთი სისტემა, რომელიც მოკლებულ იქნებოდა აღნიშნულ ნაკლოვანებებს. შედეგად მუშაობა დაიწყო ჰსთ-ის კომპლექსს 9K37 БУК-ის შესაქმნელად, რომლის შემადგენლობაშიც შედიოდა:

• მართვის პუნქტი 9C470
• წრიული სკანირების სამიზნის აღმოჩენის რადიოლოკაციური სადგური 9C18 "Купол"
• თვითმავალი საცეცხლე დანადგარი 9A310
• თვითმავალი დამტენ-გამშვები დანადგარი 9A39

აქ შეგნებულად გამოვტოვებთ და არ ვისაუბრებთ Бук-1(Куб-М4)-ზე, რომელიც გარდამავალი ეტაპის სისტემა იყო, დროის დეფიციტის პირობებში დაჩქარებული ტემპებით შექმნილი ერთგვარი ტექნოლოგიური დემონტრაცია.