საჯარისო ჰაერსაწინააღმდეგო თავდაცვის სისტემა "Лучник-Э"

წარმოადგენს საბჭოთა Стрела-10-ის მოდერნიზებულ ვარიანტს
უზრუნველყოფს ტაქტიკური ავიაციის თვითმფრინავების, შვეულმფრენების, ფრთოსანი რაკეტების და უპილოტო საფრენი აპარატების დაზიანებას.

დანიშნულება მობილური საჯარისო დანაყოფების და ობიექტების დაცვა საჰაერო იერიშისგან დღე-ღამის ნებისმიერ მონაკვეთში მოწინააღმდეგის მიერ ოპტიკური და სითური ხარვეზების დაყენების პირობებში.

სამინიზნის აღმოჩენა და გაცილებაზე აყვანა ისევე, როგორც Стрела-10-ის შემთხვევაში ხორციელდება ოპერატორის მიერ ოპტიკოელექტრონული ვიზირის საშუალებით, იმ განსხვავებით, რომ მწარმოებლის ინფორმაციით "Лучник-Э"-ს შემთხვევაში სამიზნის აღმოჩენა და გაცილებაზე აყვანა შესაძლებელია ავტომატურ რეჟიმში.

ძირითადი ტტმ
გამშვები მოდულების/რაკეტების რაოდენობა	4/8
რაკეტების რაოდენობა, ცალი:
- გამშვებ რელსებზე	8
- სათადარიგო	არანაკლებ 8
რაკეტების გაშვების რეჟიმი	ცალკეული, მიყოლებით, ზალპით
მანძილი, მ	500...6000
სიმაღლე, მ	10...3500
სამიზნის მაქსიმალური დასაშვები სიჩქარე, მ/წმ
- შემხვედრ კურსზე	400
- დამწევ კურსზე	320
სამიზნის მაქსიმალური გადატვირთვა, G	6...8
რაკეტის საშუალო სიჩქარე, მ/წმ	600
რეაქციის დრო, წმ	5 --- 11,5

შეწყვილებული მოდული "Стрелец"

БУК და მისი მოდიფიკაციები

1973 წლის შემოდგომაზე ახლო აღმოსავლეთში მიმდინარე საბრძოლო მოქმედებებმა ცხადად გამოაჩინა იმ დროისათვის არაბების შეიარაღებაში არსებული ჰსთ-ის კომპლექს "Квадрат"-ის (2К12 Куб-ის საექსპორტო ვერსია) შემდეგი ნაკლოვანებები: 

• ბატარეის შემადგენლობაში შემავალი ოთხივე გამშვები დანადგარის (2П25)დამოკიდებულება დაზვერვისა და რაკეტების გამიზვნის ერთადერთ რადიოლოკატორზე (СУРН 1С91 - самоходная установка разведки и наведения), რომელიც უზრუნველყოფდა (მხოლოდ 7კმ-მდე სიმაღლეზე მფრენი აპარატების) სამიზნის აღმოჩენას და ყველა ზემოთნახსენები გამშვები დანადგარების მიერ სამიზნისაკენ გაშვებული რაკეტების ინფორმაციულ "კვებას". საკმარისი იყო, მოწინააღმდეგეს მოეხერხებინა რადიოლოკატორისათვის ხარვეზების დაყენება ან/და საცეცხლე ზემოქმედებით (ძირითადად რადარსაწინააღმდეგო რაკეტა AGM-45 Shrike) მწყობრიდან გამოყვანა, რომ მთელი ბატარეა ბრძოლის უუნარო ხდებოდა
• გამომდინარე იქიდან, რომ 1C91 ლოკატორს ერთდროულად მხოლოდ ერთი სამიზნის დამზერა შეეძლო (ერთი სამიზნე არხი), ბატარეას ერთდროულად შეეძლო ემოქმედა მხოლოდ ერთი საფრენი აპარატის წინააღმდეგ - სანამ რაკეტა მიზანს არ მოხვდებოდა და 1C91 ლოკატორის სამიზნე არხი არ "განავისუფლდებოდა" ახალი სამიზნის დამზერისათვის, დანარჩენი გამშვები დანადგარები უქმად იდგნენ
• რაკეტების რაოდენობა = საცეცხლე ძალა არასაკმარისი იყო ფართომაშტაბიანი საბრძოლო მოქმედებების დროს ჰსთ-ის კომპლექსისადმი წაყენებული მოთხოვნების დასაკმაყოფილებლად >>> ხშირად ებრაელი პილოტები არაბების მექანიზირებულ ნაწილებს სრულიად დაუსჯელად ანადგურებდნენ იმ მარტივი მიზეზის გამო, რომ "Квадрат"-ის ბატარეას გახარჯული ჰქონდა გამშვებ დანადგარზე არსებული ყველა რაკეტა, სათადარიგო რაკეტების გამშვებ დანადგარებზე დატენვის ოპერაცია კი თავისი ხანგრძლივობით ვერანაირ კრიტიკას ვერ უძლებდა.

2K12 Куб/Квадрат-ის დაზვერვისა და რაკეტების გამიზვნის რადიოლოკატორი 1C91

2K12 Куб/Квадрат-ის თვითმავალი გამშვები დანადგარი 2П25

ამიტომ გადაწყდა, რომ შეექმნათ ისეთი სისტემა, რომელიც მოკლებულ იქნებოდა აღნიშნულ ნაკლოვანებებს. შედეგად მუშაობა დაიწყო ჰსთ-ის კომპლექსს 9K37 БУК-ის შესაქმნელად, რომლის შემადგენლობაშიც შედიოდა:

• მართვის პუნქტი 9C470
• წრიული სკანირების სამიზნის აღმოჩენის რადიოლოკაციური სადგური 9C18 "Купол"
• თვითმავალი საცეცხლე დანადგარი 9A310
• თვითმავალი დამტენ-გამშვები დანადგარი 9A39

აქ შეგნებულად გამოვტოვებთ და არ ვისაუბრებთ Бук-1(Куб-М4)-ზე, რომელიც გარდამავალი ეტაპის სისტემა იყო, დროის დეფიციტის პირობებში დაჩქარებული ტემპებით შექმნილი ერთგვარი ტექნოლოგიური დემონტრაცია.

ალჟირული Панцирь-С1

ალჟირმა 38 ერთეული Панцирь-С1 ჯერ კიდევ 2006 წელს შეუკვეთა

უახლესი რადიოლოკაციური მოდული

წყარო: http://saidpvo.livejournal.com/76142.html

სირიის ჰსთ-ის ძალების ვარჯიში

პირველად გამოჩნდა სირიელთა შეიარაღებაში რუსული "Панцирь-С1"